Uncategorized

આપણી પડી ગયા પછીની…

‘આટલી વાર હોય!, ક્યારનો હું તારી રાહ જોઉં છું અહીંયા. જલદી નથી
અવાતું તારાથી!’
‘અરે પણ એમાં આટલો ગુસ્સે શું થઇ જાય છે, રોજ હું તારી કેટલી રાહ જોઉં
છું એનું કંઇ નહીં. તારે આજે એક દિવસ થોડી વાર મારી રાહ જોવી પડી એમાં આટલાં બરાડા
શાનાં પાડે છે!’ માબાઇલ ચાર્જરની લાઇટે જેવી કોડલેસની લાઇટ આવી એવી મોડા આવવાની
ફરીયાદ કરી કે કોડલેસની લાઇટ પણ બરાબરની એની સામે થઇ ગઇ.
આ એમનું રોજનું રૂટીન હતું; ના, ના! લડવાનું નહીં પણ એકબીજાને
મળવાનું, એકબીજા સાથે લાંબો સમય સુધી રાતનાં અંધારામાં બેઠાં-બેઠાં વાતો કરવાનું અને
હા! ક્યારેક-ક્યારેક લડવાનું પણ! થોડો સમય પહેલાની જ વાત કરું તો આ બંનેને
એકબીજાની કોઇ ઓળખાણ જ ન હતી. કોડલેસની લાઇટને અત્યારનાં મોબાઇલ પહેલાનો જે મોબાઇલ
હતો એનાં ચાર્જરની લાઇટ સાથે થોડા-ઘણા હાય-હેલ્લોના સંબંધ હતાં, જૂનાં મોબાઇલ
ચાર્જરની લાઇટ બૂર્ઝુગ હતી અને થોડી બિમાર રહેતી એટલે આ સંસ્કારી કોડલેસની લાઇટ
ક્યારેક એનાં ખબર અંતર પૂછી લેતી બાકી એનાથી વધારે કોઇ ખાસ સંબંધ ન હતો પણ જ્યારથી
આ નવા હેન્ડસમ મોબાઇલ ચાર્જરની લાઇટ આવી છે ત્યારથી આ નમણી કોડલેસની લાઇટ ત્રાંસી
નજરે એને જોયા કરતી.
એક દિવસ રાતે, પંખાનાં પાંખીયા અને મોબાઇલ-કોડલેસનાં પેલાં જાડીયાં માલિકનાં
હલકાં-હલકાં નસકોરાનાં અવાજ સિવાય બિલકુલ સૂનકાર જામેલો હતો બરાબર ત્યારે જ મોબાઇલ
ચાર્જરની લાઇટે પોતાનો ઇન્ટ્રો આપી વાત ચાલુ કરી. મોબાઇલ ચાર્જરની લાઇટને તો એટલું
જ જોઇતું હતું; ધીમે-ધીમે મિત્રતા પછી હવે ધીમે-ધીમે ‘કંઇક-કંઇક’ સુધી આ વાતો આગળ
વધી ચૂકી છે.
પણ યાર લફડાં ત્યાં થતાં કે પેલા મોબાઇલને એનો જાડીયો માલીક એનાં કાન
પરથી છુટ્ટો જ ન કરતો એટલે એને ચાર્જ કરવા માટે મૂકવાની તો વાત જ આવતી અને એને
ચાર્જ કરવાની વાત આવે તો સતત ચાલું રહેતાં કોડલેસ ચાર્જરનાં મનનાં માણીગર એવાં મોબાઇલ
ચાર્જરની લાઇટ ચાલું થવાની પણ વાત ન આવે. એટલે આમને આમ બિચારી કોડલેસ ચાર્જરની
લાઇટ ઘણી વાર સુધી રાહ જોતી અને અંતે જ્યારે પેલો જાડીયો થાકે અથવા એનો ફોન બેટરી ‘મરવાની’
ધમકી આપે ત્યારે એ બંને સાથીદારો એકબીજાનો સાથ પામતાં.
એમાં વળી આજે વર્ષનાં વચલે દિવસે જાડીયો મોબાઇલને પહેલાં ચાર્જીંગમાં
મૂકી કોડલેસ પર વાતો કરવાં જામી પડ્યો હતો, તો મોબાઇલ ચાર્જરની લાઇટ સાહેબને
કોડલેસ ચાર્જર લાઇટની રાહ જોવી પડી એમાંતો ઉધમ મચાવી દીધો અને હવે મનાવવા બેઠો છે
પોતાની કોડલેસ ચાર્જર લાઇટને…
હા, આપણી પડી ગયા પછીની રાત આપણે માનીએ છીએ એટલી શાંત અને એકલી નથી
હોતી….