Uncategorized

આની અસર??

આજે મને એજ જૂના અને જાણીતા, ખૂબ ચગેલાં –
ચગી રહેલાં – સદા ચગતાં જ રહેનારાં ટોપીક પર વાતો કરવાનું મન થયું છે. ‘પ્રેમ’
મારી સોફ્ટ કોપીઓનાં ભંડારામાં હમણાં થોડા
સમયથી લખતાં પહેલાં તારીખ નાખવાનું શરૂ કર્યું છે બાકી તો એમને એમ દાબી દેતો, જોકે
હજી ઘણીવાર ભૂલાય જતું હોય છે એટલે આ નીચે લખેલું ક્યારે લખ્યું ’તું એ તો યાદ નથી
પણ ઘણો સમય થઇ ગયો, કદાચ પહેલા ક્યાંક પોસ્ટ પણ કરેલું બટ હુ કેર્સ… હિયર ઇટ
ઇઝ…
પ્રેમ એ પતંગિયાની પાંખ,
પ્રેમ એ કાચીંડાની આંખ,
પ્રેમ એ કેરીનો રસ,
પ્રેમ એ સીગારેટનો કસ,
ડૂબતા આવડે તો દરીયો પણ જે તરીયો એણે
મ્રુગજળનો ઘૂંટ ભરીયો,
પ્રેમ એ નાનપણની શાલ,
પ્રેમ એ કટાયેલી ઢાલ,
પ્રેમ એ શાસ્ત્રિય સંગીત,
પ્રેમ એ રેતમાં નામ અંકીત,
અરે! મને શી ખબર! – પ્રેમની કેટલી ઉંમર?,
હતો-છે-રહેશે – બસ આટલી એની અસર…
આ કોઇ બે માર્કનો પ્રશ્ન નથી કે એને ચાર
લાઇન આંકલા બોક્સમાં લખી શકાય. વ્યક્તિએ વ્યક્તિએ અલગ તો ઘણું મળી રહેશે પણ આ તો
ત્યાં સુધીનું ગૂંચવાયેલું કોકડું છે કે એક જ વ્યક્તિ માટે અલગ-અલગ સમયે એનાં
અલગ-અલગ અર્થ થતાં જોવાં મળી જશે.
એ પતંગીયાની પાંખ સમો રંગીન હોય શકે,
કાંચીડાની બધે જ ઘૂમી શકતી આંખ સમાન મુસ્તેદ-ચોકન્નો હોય શકે, મસ્ત મજાનો મીઠો
મધુરો કેરીનો રસ હોય શકે અને લત લગાવી પોતાના માટે મરાવી નાખનારો સીગરેટનો કસ હોય શકે.
એ પેલી આપણી સુતી વખતે સાથે જોઇતી જ જોઇતી, એવી શાલની સુગંધ હોય શકે, એ આપણને પણ સામે
એટલું જ નુકસાન પહોંચાડી શકે એવી રક્ષણ આપવા માટે વપરાતી કાટવાળી ઢાલ હોય શકે,
હવામાં, ઠંડીમાં નાકનાં પેલાં રસાની જેમ ધીમેધીમે લહેરાતું જતું સંગીત હોય શકે, લખીએ
ત્યાં જ ધમધમાટ આવતી લહેરો સાથે ચાલ્યું જતું રેતી પર લખેલું નામ પણ હોય શકે.
એનો કયાસ કાઢવાનું કામ એ ‘ન કરવાના’ કામોમાંનુ
એક છે, મારું માનો!
(ન કરવાનાં અમુક કામોનું લીસ્:
-કોન્ડોમમાં હવા ભરી એનાથી ફુગ્ગાની જેમ
કેચ કેચ રમવું
-નેઇલ પોલીશ સુકાયા પહેલા નાકનાં ટેરવા
પાસે ઉડાઉડ કરતી માંખી ઉડાડવી
-લસણ ફોલીને હાથ ધોયા પહેલાં લેટ્રીન જવું(ફોર
ઇન્ડીયન્સ ઓન્લી!) વિગેરે, વિગેરે..)